Ik weet wat het begrip inhoudt. Het betekent dat je iets koopt waarvan je tot op dat moment nog niet wist dat je het wilde kopen. Of wilde hebben. Maar opeens zie je iets en… baf! Je moet het hebben! Je bent er niet meer van af te brengen. Het bewuste artikel zal in je bezit komen.
Het beste wat je dan kunt doen, is in een hoekje gaan zitten en wachten tot die aandrang voorbij gegaan is. Maar ja, eenmaal geplaatst tegenover zo’n buitenkans, is het verstand wel eens ver te zoeken.
Ook daarvan weet ik wat het inhoudt.
Het ging om een jas. Een winterjas. Die ik helemaal niet nodig had. Maar hij was van hetzelfde merk als mijn favoriete laarzen.
Hoe passend zou het zijn om zowel de laarzen als de jas te hebben. De passpiegel gaf me gelijk. Wat stond het mooi! Ik kon me niet meer indenken dat ik het zonder deze jas zou moeten stellen.
Wat een geluk: hij was ook nog afgeprijsd!
Nou ja, afgeprijsd: hij was nog steeds duur.
Het was verstandiger om van zo’n grote uitgave af te zien. Ik bedacht een tegenargument. Deze jas was onhandig op de fiets. Bij het afstappen zou hij achter het zadel blijven hangen. De verkoopster bewees het tegendeel. Dit is je fietszadel, zei ze en duwde haar knie onder mijn billen. De jas bleef keurig om mijn achterste zitten. Ik ging overstag. Foute boel… Had ik moeten zien!
Naderhand bleek dat de jas zich wel om het zadel weet te wurmen, de mouwen zijn te kort en de rits is een ramp om dicht te krijgen.
Mocht ik ooit nog eens in de verleiding komen, dan weet ik wat me te doen staat: in een hoekje gaan zitten wachten tot de aandrang is uitgedoofd.
