Totstandkomingen

Omweg door de zomer
Een diner met optreden van Gerard Joling in Fletcher Hotel Heiloo was de aanzet tot Omweg door de zomer. In 1988 had ik al een stukje geschreven toen ik drie weken verlof op nam in de zomer. Ik schreef en schreef en schreef! Een paar dagen voordat ik weer aan het werk moest, was het af. Zoals ik dat toen deed, was het script met de hand geschreven. Het uitgetikte werk ging in het najaar naar uitgeverij Westfriesland in Hoorn, die mij een half jaar later meedeelde dat het zou worden uitgegeven. Dochter Stans was drie maanden oud, toen het boek uitkwam in de Witte Raven-reeks.

Wie dit stukje leest en daarnaast het boek kent, zal zeker een bepaalde gelijkenis zijn opgevallen.

Huwelijk als aanleiding
Mijn tweede Witte Raven-pocket is op dezelfde wijze ontstaan als Omweg door de zomer. Er bestond al een stukje en een zomervakantie van drie weken thuis hielp het verhaal naar de eindstreep. Dat was in 1989. Ik wilde een verhaal over mijn toenmalige lievelingsland, Spanje. Er moest een liefdesavontuur in voorkomen en het liefst ook paarden. Het was weinig om op af te gaan, maar het werd een compact verhaal dat de lezer zelfs naar Jemen voert.

Een Iers sprookje
Ierland had Spanje verstoten als lievelingsland. De liefde voor Ierse muziek trok mij mee. Ik heb heel wat Ierland-boeken gelezen voordat ik aan een script begon. Door de vele boeken die ik had doorgespit, wilde ik een reis in het script hebben. Een liefde was obligaat, vond ik. En een meerwaarde: Emma’s schilderhobby. Je kunt het als schrijver wel anders voor je zien, maar de schilderhobby werd de voortrekker in het verhaal. Dat loopt soms op eigen kracht uit je handen vandaan.

Het verborgen huis
Ik was nog bezig met een Iers sprookje toen ik al had bedacht dat het volgende boek zich moest afspelen in een meubelstoffeerderij. En een meisje moest dat beroep uitoefenen. Het moest in Bergen zijn. Ik ben door Bergen gefietst tot ik een plekje zag en dacht: hier is het! Hier moet die stoffeerderij komen. En wat nog meer? Een leuke jongeman. En wat doet die? En het avontuur dan?

Er kwam een tragedie aan te pas om vaart in het verhaal te brengen. Toen het script bij de uitgever lag, daagde het me pas dat die tragedie bij een oud familieverhaal vandaan kwam.

Als alle anderen
Mijn vijfde boek was een cadeautje. Een beetje een opdringerig presentje, want het verhaal perste zich ertussen. Ik was in gedachten al bezig met een verhaal dat zich moest afspelen aan het strand.

Blijkbaar moest dat wachten. Ik was overduidelijk nog niet klaar met de hoofdrolspelers uit een Iers sprookje. Zij hadden nog een avontuur te beleven. De sluitsteen voor dit verhaal was een slippertje van de vader van Paige O’Brien, Emma’s lief.

Zo lief had als ik jou
Nog een boek dat het strandverhaal in de wachtstand zette. Dat je uit je eigen leven put, is onvermijdelijk als je schrijft. Maar dit verhaal was zelfs voor mezelf ongemakkelijk dichtbij. Waarom schrijf je het dan? Gewoon… omdat ik geen andere manier weet om dingen te verwerken.

Getijdendans
Boek zeven bracht me eindelijk aan het strand van Bergen aan zee. Dat paviljoen heeft jaren op mij moeten wachten. Tja, en toen zat ik er eenmaal, en wat nu dan? Bedrog. Ik moest iets met bedrog doen. Maar dat moest ik zo verpakken dat de hoofdpersoon er een flinke puzzel aan kreeg. Cox van der Linden weet na veertien jaar te achterhalen wat voor geheimen haar moeder meenam in het graf. En met behulp van een Franse vriend, die rechercheur is, komt ze erachter wie de overvallen en inbraken pleegt in het dorp.

De muurbloem
Een meisje heeft een inlijsterij. Meer had ik niet toen ik met De Muurbloem begon. Tot me werd ingefluisterd: een monumentenpand. En een moeder met een verborgen verleden, een onbekende vader. Roos Lamers heeft verbouwingsplannen voor haar winkel, waarboven ze woont en juist dat brengt haar op het pad van de ontknoping van raadsels waar ze al haar hele leven mee loopt.

Verdwaalde Zwaluw
Ik had nog niet eens karaktertjes toen ik het idee van een flinke boerderij of een landgoed niet meer uit mijn hoofd kon krijgen. Ik wist  ook al waar: in Nieuwe Niedorp. Iets rustieks, iets romantisch. Er zal een glas wijn voor nodig zijn geweest om te bedenken dat het een wijngoed moest worden. En een vrouw die nog een lesje moest leren op een leeftijd waarop ze het allemaal al denkt te weten.

Banden van vroeger
Dat het zich in Langedijk moest afspelen en in een tweedehandsboekenwinkel lag al vast, maar ik had nog geen spelers. Werd ik een handje geholpen omdat ik me in die tijd afvroeg hoe het een jeugdvriendje was vergaan? En wat speelde er nog meer in die tijd? Jeugdherinneringen, dus, die het verhaal op gang trokken.

En mijn vader. Hij had Alzheimer en omdat ik zag gebeuren dat hij mijn vragen niet meer kon beantwoorden, heb ik hem die woorden gegeven in het verhaal, zodat de hoofdpersoon (ja, ikzelf dus… gedeeltelijk) zichzelf beter leert kennen.